۱۳۹۰ مهر ۲۲, جمعه

کاریکاتور کش نده از نیک آهنگ کوثر و یک عکس از خر رهبر کشی شیعیان جهان



اعتراف ایرونیوز به بحران اعتماد به سیاست مداران نظام سرمایه داری


بحران اعتماد شهروندان و عدم اطمینان آنان به سیاست مداران نظام سرمایه داری آنچنان عمیق شده است که تئوریسین های سرمایه داری  را به تکاپو انداخته است تا با ابزار رسانه ای خود راه های جدید کلاه گذاشتن سیاسی را بر سرمردم  پیدا کنند چراکه می دانند دیگر به راحتی نمی توانند تحت نام دمکراسی پارلمانی بر مردم مثل گذشته حکومت کنند و اینبار می خواهند تحت نام دمکراسی مشارکتی حکومت نامشروع خود را حفظ کنند.
در اینجا نگاهی به قسمتهایی از مطلب ایرونیوز در این زمینه می اندازیم
آیا سیاست زدگی ملتهای اروپایی جدیست

بین 150 تا 270 هزار نفر بنا بر گزارشهای منابع خبری مختلف، روز سه شنبه درمخالفت با سیاستهای ریاضتی دولت فرانسه و به درخواست اتحادیه های کارگری، به خیابانها آمدند.
این درحالیست که تنها دو روز قبل از آن، در حدود دو و نیم میلیون فرانسوی در انتخابات دور اول درون حزبی حزب سوسیالیست برای معرفی نامزد ریاست جمهوری به پای صندوق های رای رفته بودند.
دلیل این تفاوت چیست؟ آیا ارتباطی منطقی وجود دارد؟ آیا فرانسوی ها که به اعتصاب کردن شهره اند، حالا به اتحادیه های کارگری بی اعتماد شده اند و ترجیح می دهند خواسته های خود را با شرکت در انتخابات به پیش ببرند یا نه شرکت در انتخابات را هم کارساز نمی دانند؟
یک چیز قطعی است و آن اینکه حزب سوسیالیست فرانسه با برگزاری انتخابات مقدماتی دورن حزبی نشان داد که نسبت به عدم اطمینان شهروندان به سیاست مداران نگران است و به این موضوع اشراف دارد.
در جریان مناظره چهارشنبه شب بین فرانسوا هولاند و مارتین اوبری، هر دو بر این مسئله تاکید کردند.
مارتین اوبری در این مناظره تاکید کرد :“مردم می خواهند انتخاب کنند و دوست ندارند ما بگوییم چه تصمیمی بگیرند. انتظار من از انتخابات درون حزبی همین است و اگر قرار بر این بود که ما با هم به توافق برسیم دیگر چه لزومی داشت از مردم بخواهیم انتخاب کنند.”
فرانسوا هولاند ادامه داد :“در حالیکه ما انتظار حضور یک میلیون نفر را داشتیم نزدیک دومیلیون و 700 هزار نفر به پای صندوق های رای آمدند و این کار را با اشتیقاق و مسئولیت پذیری انجام دادند. بنابراین ما باید در پایان در راس قرار بگیریم.”
فرانسویها اولین ملت اروپایی نیستند که پیش از انتخابات اصلی ریاست جمهوری، انتخابات درون حزبی ترتیب داده اند. در واقع چپهای ایتالیا را باید آغازگران این سنت در اروپا دانست. از سال 2005 به بعد است که در سطح ملی رهبران احزاب چپ ایتالیا با هدف تغییر طبقه حاکم فاسد وبی توجه به دغدغه های اصلی ملت، این رویه را بنا نهادند و در انتخابات سال 2007 آنرا اجرایی کردند.
جنبش اعتراضی اسپانیایی ها که از ماه مه سال جاری آغاز شده را باید اوج سیاست زدگی ملتهای اروپایی و بی اعتمادی آنها به دولتمردان دانست. 89 درصد اسپانیایی ها و 83 درصد فرانسوی ها براین باورند که احزاب سیاسی فقط بفکر منافع حزبی خود هستند و کمتر به مردم عادی و مشکلات آنها فکر می کنند.
برگزاری انتخابات مقدماتی درون حزبی گواهی است بر قدرت یافتن دمکراسی مشارکتی و تحولی است در کارکرد تاریخی احزاب سیاسی در اروپا و همچنین در نقش اعضاء در تشکیلات احزاب، و شاید این احساس را در انتخاب کنندگان بوجود آورد که نظر آنها نهایتا اهمیت دارد.
اما آیا اروپا با این حربه می تواند اعتماد بربادرفته ملتهای خود به دولتمردان و بقول معروف سیاست زدگی آنها را ترمیم کند؟
چرا انتخابات مقدماتی فرانسه موفقیت آمیز بود؟
ما با بحران اعتماد در اروپا روبرو هستیم. مردم در حالت کلی به سیاستمداران اعتماد ندارند. آیا انتخابات درون حزبی مانند آن چه سوسیالیستها در فرانسه انجام می دهند می تواند حلقه ارتباطی را که باید بین رای دهندگان و سیاستمداران وجود داشته باشد ایجاد کند؟
درباره این موضوع با دانیل بوا، محقق علوم سیاسی در پاریس گفتگو می کنیم.
ساندرین دلورم: بیشتر تحلیلگران می گویند انتخابات درون حزبی سوسیالیستها در فرانسه یک موفقیت است. فکر می کنید چرا این موفقیت حاصل شد؟
دانیل بوا: احزاب در فرانسه نمایندگان شمار زیادی از مردم نیستند. فقط یک تا دو درصد مردم در احزاب عضویت دارند که رقم کمی است. به همین دلیل وقتی اعضای یک حزب شخصی را به عنوان نماینده برای حضور در انتخابات ریاست جمهوری، که انتخابات مهمی در فرانسه است، انتخاب می کردند، مردم این احساس را نداشتند که این فرد نماینده واقعی آنها است.
ساندرین دلورم: انتخابات مقدماتی تقلیدی است از آنچه در آمریکا شاهدش بوده ایم. این روشی قدیمی در انتخابات آمریکا است و به نظر من فرانسویها تحت تاثیر رقابت باراک اوباما و هیلاری کلینتون قرار گرفته اند. این روش ابزار دیگری را برای تصمیم گیری در اختیار مردم قرار می دهد. شما لازم نیست فقط در روز رسمی انتخابات به نامزد خودتان رای بدهید، بلکه می توانید قبل از آن هم بین کاندیداهای مختلف فرد مورد علاقه خود را انتخاب کنید. من فکر می کنم فرانسویها از این طرح به این دلیل استقبال کردند که شمار زیادی از مردم گفتند به چپها تمایل دارند و می خواهند در انتخابات مقدماتی رای بدهند. این انتخابات، به نوعی به دموکراسی کمک می کند.
ساندرین دلورم: کشورهای اروپایی درگیر بحران بزرگی هستند. نه تنها در فرانسه بلکه در بسیاری از کشورها. آیا این انتخابات می تواند باعث آشتی مردم و سیاستمداران بشود؟
دانیل بوا: به نظر من واژه آشتی بسیار خوشبینانه است. برای آشتی باید سیاستمداران کارآزموده ای داشته باشیم که به مردم نزدیک هستند. در واقع مردم اروپا خواهان رهبرانی هستند که بتوانند به آنها احساس نزدیکی داشته باشند. رهبرانی که با مشکلاتی مثل فساد مالی دست به گریبان نیستند. رهبرانی که بتوانند ما را از مشکل اصلیمان که بحران مالی است خارج کنند. ما هنوز به آن نقطه نرسیده ایم. ما هنوز این رهبران افسانه ای را پیدا نکرده ایم! ما شاهد تغییر جهت سریع سیاستمداران هستیم. سیاستمداران به سادگی اردوگاه های خود را تغییر می دهند. هیچ کس نمی تواند راه حل نهایی را ارائه کند. راه حلی که سیاستمداران باید ارائه کنند متاسفانه به بهبود اوضاع اقتصادی و مالی در کشورهای اروپایی ربط دارد......
 ادامه مطلب در ایرو نیوز


آنارشیستها همیشه در نقد احزاب سیاسی گفته اند که آنها  فقط بفکر منافع حزبی خود هستند و کمتر به مردم عادی و مشکلات آنها فکر می کنند.اکنون آمار نشان می دهد که 89 درصد اسپانیایی ها و 83 درصد فرانسوی هاچنین باوری در مورد احزاب دارند.


دموکراسی غیر مستقیم بورژوازی صرفا ابزاری است برای حکومت کردن سیاستمداران و حکومت مردم بر مردم دولتها دروغی بیش نیست و حاکمیت غیر مستقیم اکثریت مردم در دموکراسی پارلمانی بی معنا است همانطور که در انتخابات پارلمانی پرتقال تنها 21 درصد شرکت کردند که نشانی از پوچ بودن دموکراسی و حاکمیت اکثریت بر اقلیت حکومت پارلمانی دولتها است.
روز یکشنبه 5 جون 2011 در پرتغال انتخابات پارلمانی زودهنگام برگذارشد اما از میان 9 میلیون و 600 هزار واجد شرایط تنها 21 درصد به پای صندوق های رای رفتند که در واقع نمایندگان پارلمان تنها با رای 21 درصد مردم و با تصویب قوانین نمایندگان اقلیت بر 79 درصدی هم که در این انتخابات تشریفاتی و نمایشی شرکت نکرده اند حکومت خواهند کرد.

۱۳۹۰ مهر ۱۹, سه‌شنبه

پیروزی ایران در مقابل بحرین و لی همچنان در استادیوم آزادی جای زنان خالی




 تیم فوتبال ایران در مقابل تیم فوتبال بحرین با نتیجه 6 بر 0 به پیروزی رسید ولی همچنان عدم حضور زنان در استادیوم آزادی مرا دوباره عمیقا متاثر کرد مخصوصا اینکه کسی نه از طرفداران فوتبال و نه از فعالین جنبش زنان و نه کسانی که خبر پیروزی فوتبال را نوشتند ونه ما وبلاگ نویسان به آن اشاره ای نکردیم و کسی در استادیوم آزادی شعار نداد که " جای زنان خالی, استادیوم آزادی" در واقع باید تلاش کنیم که بر این حق انسانی زنان پافشاری کنیم و در مورد آن مطلب بنویسیم و تبلیغ کنیم و امیدوار باشیم که با تلاش جمعی در مسابقه بعدی در استادیوم آزادی شاهد شنیدن شعارهایی در حمایت از حضور زنان در میان تماشاگران فوتبال باشیم.
ما می توانیم با تلفن یا از طریق فیس بوک , تویتر, فریند فید , گوگل پلاس و در ارتباطات گوناگون و تماسهای خود با مردم در ایران بر این امر تاکید کنیم و به یکدیگر خبر دهیم که در بازی بعدی در استادیوم آزادی چنین شعار هایی را سر دهیم تا باز به دنیا نشان دهیم که مردم ایران خواهان برابری کامل زنان با مردان هستند و قوانین ارتجاعی جمهوری اسلامی ارتباطی به مردم ندارد. 

۱۳۹۰ مهر ۱۷, یکشنبه

از دانشجویان امیر کبیر و تحصن و اعتراض آنها حمایت کنیم


در واکنشی اعتراضی نسبت به  علت کشته شدن آمنه زنگنه، دانشجوی کارشناسی ارشد آن دانشگاه، روز سه شنبه دوازدهم مهر ماه، دانشگاه صنعتی امیرکبیر تهران صحنۀ تحصن و اعتراض دانشجویانی بود که مرگ همکلاسی خود را "سهل‌انگاری و بی‌کفایتی" مسئولان دانشگاه اعلام کردند و برخی از کلاس‌های درس به تعطیلی کشیده شد . 
روز دوشنبه 11 مهرماه مقامات آن دانشگاه، مرگ این دانشجوی ارشد را "نا مشخص و منوط به تحقیقات پزشکی قانونی" اعلام کرده بودند، اما منابع موثق دانشجویی دلیل مرگ این دختر دانشجو را "سهل انگاری مسئولین" و مجهز نبودن فاضلاب حمام زیرزمین خوابگاه به سیستم تهویه اعلام داشته و مرگ وی را نیز ناشی از گاز گرفتگی ذکر نمودند. 
امروز یکشنبه 17 مهرماه  تجمع دانشجویان در حالی در چهارمین روز خود ادامه یافت که مدیریت دانشگاه با صدور اطلاعیه ای خواستار توقف تجمع دانشجویان شده و اعلام نمود با دانشجویان معترض در صورت تداوم اعتراضات برخورد خواهد کرد.

امروز دوشنبه 18 مهر دانشجویان معترض پلی تکنیک وارد پنجمین روز تحصن و اعتراض صنفی خود می شوند و این در حالی است که دانشجویان به دلیل کشته شدن خانم آمنه زنگنه خواستار برخورد با مسببین این حادثه و استعفای دکتر رهایی، ریاست دانشگاه، به همراه دکتر آرزو، معاون دانشجویی وی هستند اما در مقابل مسئولین به جای پاسخگو بودن و پذیرش درخواست به حق دانشجویان برای آنان خط و نشان کشیده اند.
 برای خواندن متن بیانیه شورای متحصنین دانشجویان لطفا به سایت 
 دانشجو نیوز   مراجعه کنید.

 با توجه به سابقه برخورد امنیتی و سرکوبگرانه جمهوری اسلامی در برخورد با خواستهای صنفی دانشجویان (به جای جوابگویی و پاسخگویی به دانشجویان معترض ) بنابراین باید با پوشش دادن خبری و انعکاس وسیع خواستهای صنفی و برحق دانشجویان پلی تکنیک و رساندن اخبار این اعتراضات به دیگر دانشگاه ها به اشکال گوناگون بکوشیم. تلاش کنیم خبر این اعتراضات را در وبلاگهای خود منعکس کنیم و اخبار اعتراضات دانشجویان امیر کبیر را به شکل شبنامه و نشریه خبری پخش کنیم.
تلاش کنیم در سایت های اشتراک لینک موضوع داغ بزنیم و هر اقدام عملی و حمایتی دیگری را که صلاح هست انجام دهیم.همچنین می توانیم در فیس بوک , تویتر و فریندفید به طور وسیع خبر رسانی کنیم .

۱۳۹۰ مهر ۱۲, سه‌شنبه

چگونه به مبارزات خود در ایران ادامه دهیم ?


شرایط سیاسی در ایران امروز بهترین فرصت برای مبارزات هدفمند است و در این 33 سال گذشته هیچ زمانی مانند شرایط سیاسی امروز برای مبارزات تاثیر گذار توسط جمع های کوچک به شکل مبارزات نامنظم وغیرمتمرکزفراهم نبوده است چراکه اکنون می دانیم که نقاط ضعف رژیم کجاست  و چگونه می توانیم با ابتکار و خلاقیت فردی هر چه بیشتر رژیم را دچار سردرگمی و آسیب پذیری بیشتر کنیم و تا مرز استیصال بکشانیم و با توجه به اصل غافلگیری در امر مبارزه  و با گسترده کردن سطح مبارزات خواهیم توانست رژیم را تا حد زیادی زمین گیر کنیم و با وارد شدن به عرصه های گوناگون مبارزه و با کشاندن سطح آن به همه جغرافیای ایران آنگاه می توانیم مبارزات امروزین خود را به بهترین نحو به پیش ببریم.
  مبارزات منظم خیابانی جنبش سبز در طی 2 سال نشان داد که هزینه آن برای فعالین جنبش زیاد بود و رژیم با آگاهی از نقاط دقیق تجمع می توانست با بسیج نیروهای خود از اطراف تهران و تمرکز آنها در مراکز درگیری موفق به سرکوب مردم معترض شود
که بنابراین باید مبارزات نامنظم خیابانی را تداراک ببینیم و علاوه بر آن به جای فعالیتهای علنی باید وارد فاز فعالیت های غیر علنی و نیمه علنی شویم و هسته های مقاومت خود سازمانده و مستقل را ایجاد کنیم.

بررسی تاکتیکهای مبارزاتی در شرایط انفعال کنونی جنبش سبز


اگر بپذیریم که در شرایط کنونی , جنبش سبز به نوعی دچار انفعال مبارزاتی شده است و امکان حضور گسترده  خیابانی را در شرایط حاضر ندارد واگر بتوانیم به دیگر سئوالات مطروحه در این عرصه پاسخ دهیم آنگاه خواهیم توانست با توجه به امکانات موجود جنبش به بررسی تاکتیکهای ممکن و عملی بپردازیم. از جمله سئوالاتی که در مقابل ما قرار دارد :

1- راهکارهای ممکن جهت خروج جنبش از انفعال کنونی چیست ?


2- چگونه می توان با استفاده از تمامی امکانات و ظرفیت های موجود خودمان و افراد پیرامونی برای برداشتن گام های مشترک و عملی به منظور هماهنگی در راه مبارزه مشترک در رابطه با طرح هایی مشخص اقدام نمود ?


3- تبادل نظر و همفکری جمعی چگونه ممکن است و راه های آن چیست ?



4- اگر قبول داشته باشیم که روحیه نا امیدی و بی افقی تا حدی و به شکل موقت بر جنبش غلبه کرده است بنابراین راه برون رفت از این وضعیت کدام است و چگونه می توانیم روحیه جمعی را بالا ببریم و عوامل این ناامیدی چیست ?


5- توان و نیروهای موجود جنبش کدام است و چگونه می توانیم با توجه به توان و نیروهای موجود جنبش حداکثر استفاده و بازدهی مبارزاتی را داشته باشیم ?


6- با توجه به اینکه اینگونه مباحث مدتی است که در بعضی از وبلاگ ها و در بین جمعی ازوبلاگ نویسان و در فریند فید و در فیس بوک در جریان است بنابراین تحت چه نام مشترکی می توان فعالیت کرد که منطبق با واقعیت کنونی ما و به درستی بیان کننده اجزای تشکیل دهنده آن می تواند باشد ? 

7- تاکتیکهای عملی مبارزاتی در شرایط  انفعال کنونی جنبش سبز چیست ?

یاد و خاطره نهال سحابی وبلاگ نویس ایرانی را گرامی بداریم روز جمعه شمع روشن کنید